Zaryzykuję tu inną teorię, którą można nazwać „z dziada, pradziada”.  Jarosław Kaczyński (niebieski) zdobył więcej głosów na obszarach zamieszkałych przez polską ludność „starą”. Osiadłą na tych terenach od wieków i przywiązaną do tradycji ściśle polskiego i katolickiego patriotyzmu (cokolwiek to dziś znaczy).

Natomiast tereny zamieszkałe przez ludność nową, przesiedloną lub od zawsze wymieszaną, głosowały w większości za Komorowskim (pomarańczowy).

Zwrócę szczególnie uwagę na owe wymieszanie. Zarówno ludność Wielkiego Księstwa Litewskiego (Kresów) przesiedlona na zachód, jak Śląska Górnego, Dolnego, Cieszyńskiego, Opolszczyzny, Pomorzy obu, Warmii i Mazur, Kaszub była przyzwyczajona do życia wśród różnych narodów, obyczajów, państw, organizacji, języków. To wszystko sprawia, że ludzie ci, być może podświadomie, wystrzegają się zabójczych społecznie idei nacjonalistycznych, „prawdziwych Polaków”, katolików wyłącznych i bajd wyborczych o „roli Polski w świecie jako 10 potęgi”.

Często doświadczeni historycznie (Kresy) lub przyzwyczajeni do racjonalistycznej cywilizacji (Ziemie Zachodnie), ludzie z tych rejonów nie są skłonni ulegać wizji romantycznej, heroicznej i bezrozumnej wersji polskiego patriotyzmu.

Prawdopodobnie wielu z nich jest patriotami Rzeczpospolitej (jak ja), a nie Polski – co wielu się miesza.

Widać to szczególnie na obszarach wokół Hajnówki (Białorusini), Sejn (Litwini), Bieszczad (Łemkowie) – gdzie na Wschodniej Ścianie przemożnie głosującej na Jarosława Kaczyńskiego – wyróżniały się one mocnym zwycięstwem Komorowskiego. Najwyraźniej wschodnia polityka J. Kaczyńskiego postrzegana jest tam jako polityka anachronicznie nacjonalistyczna.